Kilka PODSTAWOWYCH informacji, które pomogą zrobić dobre zdjęcie...

 

 

 

Postaram się teraz w jak najprostrzy sposób podzielić moją bardzo ubogą wiedzą o fotografii cyfrowej...

Prawie każdy aparat fotograficzny posiada tryb auto lub programy tematyczne, co bardzo ułatwia robienie zdjęć mniej zaawansowanym lub mniej wymagającym użytkownikom...

Jeśli jednak chcemy mieć większy wpływ na zdjęcie używamy ręcznych ustawień, ale do tego musimy zapozanać się z podstawową wiedzą... Po 1 postaram się opisać podstawowe funkcje aparatu na przykładzie mojego Panasonica dmc fz30

Oprócz tematow tematycznych, których opisywać nie będę posiada on np Program AE oznaczony na aparacie literą "P" Używając tego programu aparat automatycznie koryguje doświetlenie.

Program "priorytet przysłony AE" "A" Używając tego programu czas migawki ustawiany jest automatycznie odpowiednio do wartości przesłony, jaką wybierzesz , czyli np. w moim przypadku przysłona od F2.8 do F11; czasem naświetlania nasz aparat zajmie się sam:)

Priorytet migawki AE oznaczony literą "S" dzięki tej funkcji mamy wpływ na czas naświetlania a przysłona jest ustawiana automatycznie. Tak jak wyżej tylko odwrotnie.

Doświetlenie ręczne czyli "M" tu mamy wpływ na wszystko.

Kwiatek na naszym aparacie symbolizuje Moduł makro - ta funkcja pozwoli Ci zrobić zdjęcie przy mniejszej odległości od fotografowanego obiektu.

"SCN" to oczywiście nic innego jak screen

Oprócz tego nasze aparaty (te bardziej zaawansowane) wposażone są funkcje takie jak : Autofocus (AF) system automatycznego ustawiania ostrości w aparatach fotograficznych.  

 

Aparaty z AF mogą pracować zwykle w kilku trybach:

  • Jednokrotne nastawienie ostrości, najczęściej z priorytetem ustawienia ostrości. Aparat zrobi zdjęcie dopiero wtedy, gdy zostanie ustawiona ostrość.
  • Ciągłe nastawienie ostrości - zwykle z pierwszeństwem wyzwolenia migawki. Zdjęcie można zrobić nawet wtedy, gdy ostrość nie jest jeszcze dokładnie ustawiona.

Tryb pasywny jest najbardziej popularną metodą ustawiania ostrości w lustrzankach jednoobiektywowych. Stosuje się tutaj zespół kilku czujników AF, najczęściej ułożonych na planie krzyża. W danej chwili wykorzystuje się jeden z nich. Ze względu na sposób wyboru odpowiedniego czujnika system AF może pracować w jednym z trybów:

  • Dynamiczny AF - Punkt AF jest automatycznie zmieniany w celu śledzenia poruszającego się obiektu.
  • Dynamiczny AF ze śledzeniem najbliższego obiektu - System AF automatycznie wybiera najbliższy obiekt i na nim dokonuje pomiaru odległości.
  • Pojedynczy AF - Za pomocą nastaw w aparacie fotograf może ręcznie wybrać odpowiedni czujnik AF.
  • Szeroki obszar AF - Umożliwia ustawienie ostrości na obiekcie nie znajdującym się w dokładnie w centrum kadru. Jest przydatne do robienia zdjęć poruszających się obiektów.
  • Punktowy pomiar AF - Czujnik AF jest umieszczony centralnie. Służy do ustawienia ostrości na wybranym przedmiocie, który przy użyciu Szerokiego pola AF mógłby nie zostać wzięty pod uwagę.

Stabilizator obrazu... oznaczony dlonią bardzo przydatna funkcja :)

Podstawą działania stabilizatora obrazu jest miniaturowy ŻYROSKOP

Żyroskop jest urządzeniem, którego wirująca część zachowuje w przestrzeni stały kierunek osi rotacji. Jest to coś w rodzaju "kompasu przestrzennego", który ustawiony na jakiś kierunek, nie zmienia położenia bez względu na zmianę pozycji jego obudowy.

Włączenie stabilizatora obrazu uruchamia żyroskop i włącza specjalny układ scalony, który rejestruje wszelkie zmiany położenia osi żyroskopu względem jego obudowy, która jest połączona z obudową aparatu fotograficznego. A więc każda zmiana położenie aparatu jest wykrywana, przy czym "odczyt" położenia aparatu względem nieruchomego w przestrzeni żyroskopu jest dokonywany od 500 do 2000 razy na sekundę. Im droższy aparat, tym doskonalszy system stabilizacji obrazu.

Żyroskop plus układ scalony generują sygnały elektryczne odzwierciedlające ewentualne drgania aparatu. Te sygnały są wykorzystywane do korygowania położenia obrazu na matrycy lub filmie, gdyż drogie aparaty analogowe też mają stabilizator obrazu. Jak już wspomniano, są dwie podstawowe metody stabilizacji obrazu

  1. poprzez ruch dodatkowych soczewek w obiektywie
  2. poprzez ruch matrycy światłoczułej
  3. stabilizator elektroniczny

Ruch dodatkowych soczewek, jak i ruch matrycy są tak sterowane, by kompensowały ruch aparatu.

System 1-szy jest stosowany w aparatach bez wymiennych obiektywów, a jeżeli już jest wbudowany do lustrzanki, to możemy stosować jedynie obiektywy dopasowane do tego systemu stabilizacji obrazu.

System 2-gi jest szczególnie przydatny w lustrzankach z wymiennymi obiektywami, gdyż nie musimy troszczyć się o stabilizację obrazu, gdy wymieniamy obiektyw.

System 3-ci rejestruje drgania aparatu w czasie, gdy migawka jest otwarta, a następnie odpowiedni program koryguje pozycje zarejestrowanych obrazów. Efektywność tego układu zależy od jakości zastosowanego algorytmu korekcji obrazu.

 Ok to by było na tyle jeśli chodzi o podstawowe funkcje aparatów.

                                                                                                                                                             

.

 

 Teraz Więcej teorii ....

Zacznijmy od przysłony i czasu naświetlania.

Przy przysłonie np. f2 musimy ustawić krótszy czas naświetlania czyli powiedzmy 1000/s. Oczywiście tutaj nie istnieją zasady, których nie można złamać wszystko zależy od wielu rzeczy np. wyobraźni, warunków atmosferycznych itp. natomiast jeśli chcemy zrobić zdjęcie z przysłoną np f11 automatycznie ten czas naświetlania "musi" być dłuższy bo im większa wartość przysłony, tym mniej wpada światła do aparatu. Jednak w takim przypadku warto zainwestować w statyw, ale na to wszystko ma jeszcze wpływ ISO czyli czułość na światło np: przy wartosci iso 80  musimy ustawic dłuższy czas naświetlania, wtedy jednak ryzykujemy "poruszenie" zdjęcia natomiast przy większym iso np 1800 nasz aparat bedzie bardziej czuły na światło i mozemy sobie pozwolić na krótszy czas naświetlania, tylko tu jest oczywiście jedno ale.... w tej sytuacji jest większe prawdopodobieństwo że nasze zdjęcia będą  "szumieć"   tak więc sami musimy pokombinować jakie ustawienia w danych warunkach będą dla nas dobre. Postaram się teraz podać jakiś punkt odniesienia na przykładzie zdjęć...

         

    Liczba F2,8 Czas naświetlania 1/15s ISO 400 

 

 

  

    Liczba F2,8 Czas naświetlania 1/3s ISO 80

 

 

 

                                   RUCH A CZAS NAśWIETLANIA

                                                                                              zródło: Tomasz Wójcik "Jak Robić Zdjęcia"

    Jeśli fotografujemy poruszające śię obiekty, musimy zdecydować, czy powinny one na zdjęciu zostać

ukazana jako zatrzymane w fazie ruchu ("zamrożone") czy rozmazane. "zamrożenie" obiektu może podkreślić właściwie uchwycony moment, rozmazanie natomiast uwypukli sam ruch.

 

    Aby uzyskać zdjęcia, na których obiekty zostana zatrzymane w fazie ruchu, należy stosować bardzo krótkie czasy otwarcia migawki (np. 1/500 lub1/1000) naświetlenie odbędzie się wtedy tak szybko, że obiekt nie zdąrzy sie przemieścić i dzięki temu nie będzie na zdjęciu rozmazany.

Korzystając z krótkich czasów otwarcia migawki, w celu otrzymania poprawnej ekspozycji, musimy stosowac niższe wartości przysłony (większy otwór, np. F2,8 Lub F2) ustawiać wyższe parametry czułości lub używać wysokoczułych filmów.

 

    Jeśli chcemy uzyskać zdjęcia, na których obiekty zostaną rozmazane w ruchu, musimy zastosować dłuższe czasy otwarcia migawki (np 1/30 lub 1/15 sekundy) położenie obiektów zmienia się wtedy w trakcie naświetania zdjęcia. Jesli zastosujemy dłuższe czasy otwarcia migawki poprawną ekspozycę uzyskamy przez przymknięcie otworu przysłony lub zmniejszenie naświetlenia czułości.

 

 

 

      

 

                           GłęBIA OSTROśCI

  Ostrość uzyskuję sie przez odpowiednią regulacje odległości soczewek w obiektywie.

To coznajduję sie przed lub za elementem, na który została nastawiona ostrość, będzie na zdjeciu przedstawione jako rozmyte. Przestrzeń, która na fotografii zostaje odwzorowana ostro nazywamy Głębią ostrosci. Kontrole nad nia umożliwia umieszczona w obiektywie przyslona. Wielkośc jej otworu wpływa na zwiększenie lub zmniejszenie głębi ostrości. Im otwór przysłony jest wiekszy (niskie wartości przysłony np f2) tym głębia ostrości jest mniejsza. Im otwór przysłony jest mniejszy (wyższe wartości przyslony np f9 f16) tym głębia ostrości jest większa

Stosujac małą głębie ostrości, możemy uwypuklić obiekty, na których ustawiona została ostrość. Tło i pierwszy plan przedstawione będą jako nieczytelne i niewyrazne plamy. Wybór dużej głębi ostrości spowoduje natomiast, że wszystkie elementy obrazu zostaną zarejestrowane jako ostre.

 

 

 

    ogniskowa 68.4 mm przysłona f/2  iso80

 

 

    ogniskowa 7.4 mm przysłona  f/8 iso 80

 

  Jeszcze co do GO dodam tylko że ma na nią wpływ ogniskowa (patrz dwa zdjęcia wyżej) Np do portretu zaleca się ok 70 mm aby uzyskac rozmyte tło

I tyle na ten temat jak juz to wiecie można kombinować i nauczyć się w praktyce bo jednak sama teoria to za malo a według mnie nie można jej sie trzymać w każdej syt. Tak jak już pisałem, wszystko zależe od warunków i możliwości ale najważniejsze jest to zeby zdjęcie przedstawic ciekawie , odpowiedni moment, kadr,itp  przyda nam się do tego bystre oko i zdolność przewidywania a technika i teoria moze tylko pomóc ale sama niewystarczy :)  

 

 

Odwiedzającym nr


Załóż darmową stronę z Beepworld.pl
 
Za treść tej strony odpowiedzialny jest wyłącznie jej
autor. Osiągalny jest za pomocą tego Formularza!